André Manoukiana

André Manoukian na 5 albumach inspiruje się muzyką ormiańską jako niewyczerpanym źródłem, którego kolorystyka doskonale komponuje się z modalnym jazzem. André Manoukian na 5 albumach inspiruje się muzyką ormiańską jako niewyczerpanym źródłem, którego kolorystyka doskonale komponuje się z modalnym jazzem. Jego fortepian staje się jego intymnym wspomnieniem, dziedzictwem kulturowym, językiem czułości. Między Wschodem a Zachodem jego kompozycje wspierają efektowne frazowanie indyjskich tablas Mosina Kawy, potężny kontrabas Gillesa Coquarda, cajon Anissy Nehar, wystawne skrzypce Appassionato Orchestra pod dyrekcją Mathieu Herzoga w aranżacji jego i Simona Cocharda. Horyzont bez granic, arabeski lewantyńskie jak wiele dróg inicjacyjnych, labirynty, które zdają się obejmować zakamarki naszych wspomnień. Na koniec głos Arpi Alto, ormiańskiej diwy, dostarcza dwie przejmujące kołysanki. "Moja sułtanko, tak moja mama nazywała moją młodszą siostrę, zanim pochłonęła ją pocałunkami. Tureckie słowo wyrażające przeogromną miłość ormiańskich matek do swoich córek. Chłopcy słyszeli, jak szeptali: moja Pasza. " André Manoukian Zdjęcie: André Manoukian

Dane: OpenAgenda (public.opendatasoft.com) — Etalab Open License.

Źródło: OpenAgenda — Licencja otwarta — https://openagenda.com/tu-metonnes-productions/events/andre-manoukian-4195640