Ομοίωμα

Ένας σκηνοθέτης επιστρέφει στο παιδικό του σπίτι για να αναπαραστήσει, με ηθοποιούς, τη διαμάχη που έκανε τους γονείς του να χωρίσουν όταν ήταν τεσσάρων ετών. Μέσα από τον αυτοσχεδιασμό και ένα γύρισμα που αποκαλύπτει τη δική του τέχνη, χτίζει αναμνήσεις στις οποίες δεν είχε ποτέ πρόσβαση. Καθώς όμως η σκηνή επαναλαμβάνεται, οι ενδείξεις γίνονται ασταθείς και το σύνορο μεταξύ ανασυγκρότησης και επιθυμίας αρχίζει να θολώνει. Η Nitya López Saitua (Ibarrangelu, Bizkaia, 1996) έκανε το ντεμπούτο της με τη μικρού μήκους ταινία Jesus is B(l)ack (2018), βραβευμένη ως καλύτερος νέος σκηνοθέτης στο U22 Film Fest, το οποίο ακολούθησαν τίτλοι όπως Infraganti (2019), Txoriak Txori (20321) και De203raw. Έχει εργαστεί στη σκηνοθετική ομάδα ταινιών όπως Ane (David Pérez Sañudo, 2020), El Buen Patron (Fernando León de Aranoa, 2021) ή Maixabel (Iciar Bollaín, 2021) και σειρές όπως La Fortuna (Alejandro Amená22, ). Σκηνοθέτησε επίσης τις δεύτερες ενότητες της σειράς Zeru Ahoak (Koldo Almandoz, 2025). Αυτήν την περίοδο ολοκληρώνει τη σειρά AlokaHiru, την οποία δημιούργησε, έγραψε και σκηνοθέτησε με την Alba Lozano. Το Simulacrum είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία ως σκηνοθέτης. > Επακόλουθη συζήτηση με τη Nitya López Saitua.

Στοιχεία: Δημοτικό Συμβούλιο της Μαδρίτης (datos.madrid.es).

Πηγή: Δημοτικό Συμβούλιο της Μαδρίτης — data.madrid.es — https://www.madrid.es/sites/v/index.jsp?vgnextchannel=ca9671ee4a9eb410VgnVCM100000171f5a0aRCRD&vgnextoid=f3ee089ceac81a10VgnVCM2021000f